كه بيشترين سنخيت و تناسب را با آنان داشته باشند . از اينجاست كه مىتوان دريافت ، همسران اين اولياى اعظم الهى ، برترين بانوان دوران خويش بوده‌اند . ويژگى ديگر اين عزيزان ، دلسوزى و مهربانى فراوان نسبت به همسر و در واقع امام زمان خود بوده است . براى نمونه ، ضمن روايتى از عمر بن يزيد ، از امام صادق ( ع ) آمده است كه آن بزرگوار مىگويد : خَرَجتُ عَلى نَيِّفٍ وَ سَبعينَ بَعيراً وَ بِضعَ عَشرَةَ دابَّةً وَ لَقَدِ اشتَرَيتُ سُوداً اكَثِّرُ بِهَا العَدَدَ وَ لَقَد آذاني اكلُ الخَلِّ وَالزَّيتِ حَتّي انَّ حَميدَةَ امَرَت بِدَجاجَةٍ فَشُوِيَت لي فَرَجَعت إلىَّ نَفسي . « 1 » ب ) مادرى امام هر يك از اين بانوان ارجمند ، شايستگى حمل و پرورش برجسته‌ترين آفريدگان الهى را دارا بوده‌اند و به نظر مىرسد اشرف فضايل و خصايص اين بانوان مقدس ، همين ويژگى باشد . از سويى ، دانشمندان علم كلام گفته‌اند كه امام بايد در همهء صفات و ويژگىهاى نيك ، از ديگران برتر باشد :

--> ( 1 ) . كافى ، ج 4 ، ص 260 ؛ وسائل الشيعه ، ج 8 ، ص 85 .